tag:blogger.com,1999:blog-22284188052970891312011-07-29T01:46:14.988-07:00Nazaninslifehttp://www.blogger.com/profile/15988707425554351161noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-2228418805297089131.post-53552597979041656992009-08-02T11:28:00.000-07:002009-08-03T12:38:21.374-07:00<div align="right"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:180%;color:#660000;"><strong></strong></span></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#660000;">«هرگز به فکرتان رسیده که این سرزمین مال ماست</span><span style="color:#660000;">»</span></span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">لبخندی تلخ..... به امید آزادی.... این واپسین جمله اش همراه با اشک و لبخند در هم آمیخته اش است<br />به سان هر روز چشم به راه ماشین هستم ؛ انبوه آدمها آشفته ام میکند ، به کناری می روم تا از شر همه ی آنها و بعضن بوق ماشین های زیبا با سرنشینان نازیبا کمتر آزار ببینم....<br />ماشینی از راه می رسد....مقصدم را می شنود ...تأئید ....سوار می شوم<br />به محض نشستن چشمم به " فروهر " آویزان در جلوی اتومبیل می افتد و برای همیشه انگار خیالم از بابت بودن در آن اتومبیل آسوده می شود<br />رانند ی جوان می پرسد: صدای موزیک که آزارتون نمی ده ؟<br />می گویم : اگر همین گونه باشه نه<br />" وطن پرنده ی پر در خون وطن شکفته گل در خون<br />وطن فلات شهیدان شهر وطن پا تا به سر خون "<br />سرم را بر صندلی تکیه می دهم و چشمانم را بر هم می نهم<br />می پرسد : از تهران می آیید ؟ </span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;">بله<br />شلوغ نبود ؟<br />انگار به دنبال رد پایی از حقی ؛ غمی ، ناله ای ؛ کورسوی امیدی می گردد....<br />می گویم : قرار نبود امروز خبری باشه<br />" با دژخیمان اگر شکنجه اگر بند است و شلاق و خنجر.....<br />امروز ما امروز فریاد فردای ما روز بزرگ میعاد "<br />زیر لب زمزمه می کند ..... انگار فراموش کرده که کسی جز خودش در ماشین حضور دارد.....<br />دادگاه را دیدید ؟<br />من : دادگاه ؟ !!! نشون داد ؟<br />می گوید : آره...ابطحی ؛ میردامادی و ..... خیلی ها بودند....ابطحی رو اگه ببینی نمی شناسی....<br />به ناگاه قلبم فرو می ریزد.... سکوت.........<br />" یاور از ره رسیده با من از ایران بگو<br />از فلات غوطه ور در خون بسیاران بگو........."<br />صدایش با بغض در هم آمیخته است..." نفس کشیدن اینجا دیگه برام سخت شده ...دیگه نمی تونم...."<br />اشکش فرو می افتد .... تازه چشمان سرخش را می بینم<br />برخلاف دیگر هم جنسانش اصراری بر پنهان کردن اشک هایش ندارد.....<br />ادامه می دهد " دوستانم را بردند....درست همین جا...روبروی چشمانم....من هیچ نکردم......زدنشان...درست در مقابل چشمانم....حتا زمانی که جنازه اشان را نیز پسمان ندادند باز هم هیچ نکردم......"<br />دردش درد من و هزاران تن دیگر بود........دردی از جنس هم........<br />کرایه ام را حساب می کنم .... به مقصد رسیده ام.....<br />سپاسگزارم<br />راننده ی جوان : شب خوش- به امید آزادی<br />پیاده می شوم و این " به امید آزادی " پاندول وار در ذهنم......قرارم را می ستاند<br />می گفت که می خواهد از اینجا برود......... راستی ما به کجا برویم؟ اینجا خانه ی م...." ندا" و نداهایمان ؛ " سهراب " و سهراب هایمان در خاک این سرزمین و به امید آزادی در آن خفته اند....خواب آنها بس دور نیست.....حافظه مان به این زودی ها هم فراموش نمی کند....اینجا خانه ی ما است.......مادرمان ایران......از دامان مادر به کجا باید پناه ببریم </span>؟<span style="font-size:130%;">!!!!!</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2228418805297089131-5355259797904165699?l=nazaninslife.blogspot.com' alt='' /></div>Nazaninslifehttp://www.blogger.com/profile/15988707425554351161noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2228418805297089131.post-11697913209774282012009-07-25T06:38:00.000-07:002009-07-25T06:51:42.901-07:00<div style="text-align: center;"><strong><em><span style=";font-family:arial,helvetica,sans-serif;font-size:180%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);">«هرگز به فکرتان رسیده که این سرزمین مال ماست</span>»</span></em></strong></div><div style="text-align: right;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-size:180%;"><br />از این پس در اینجا دست نوشته هایم را خواهم نوشت باشد که طنین نوشته هایم مشامتان را نوازش دهد </span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2228418805297089131-1169791320977428201?l=nazaninslife.blogspot.com' alt='' /></div>Nazaninslifehttp://www.blogger.com/profile/15988707425554351161noreply@blogger.com3